طبق مفاد بند 107 استاندارد حسابرسی 315 با عنوان ”شناخت واحد مورد رسیدگی و محیط آن و برآورد خطرهای تحریف بااهمیت“ (لازمالاجرا برای حسابرسی صورتهای مالی که دوره مالی آن از اول فروردین 1387 و پس از آن شروع میشود و تا پایان سال 1393 خاتمه یافته است.)، نگرانی درباره صداقت مدیریت واحد مورد رسیدگی ممکن است چنان جدی باشد که حسابرس را به این نتیجه برساند که احتمال ارائه نادرست صورتهای مالی توسط مدیریت در حدی است که انجام حسابرسی میسر نیست، همچنین نگرانی درباره وضیعت و قابلیت اعتماد سوابق واحد مورد رسیدگی، ممکن است سبب این نتیجهگیری حسابرس شود که دسترسی به شواهد حسابرسی کافی و مناسب برای اظهارنظر تعدیل نشده نسبت به صورتهای مالی امکانپذیر نیست. در چنین شرایطی، حسابرس ارائه نظر مشروط یا عدم اظهارنظر را مورد توجه قرار میدهد، اما گاه تنها چاره حسابرس ممکن است کنارهگیری از کار باشد. ضمناً برطبق بند 65 بخش 24 استاندارد حسابرسی، حسابرس هنگام تصمیمگیری در باره کنارهگیری از کار و اقدام مناسب، با در نظر گرفتن ماهیت شرایط استثنایی و لزوم رعایت الزامات قانونی، نظر مشاور حقوقی خود را جویا میشود.