پرسش و پاسخ های فنی

شناسایی درآمد و هزینه‌های قراردادهای ارائه خدمات موضوع سؤال، بر اساس میزان تکمیل کار انجام شده تا تاریخ ترازنامه و با رعایت مفاد بندهای 21 تا 28 استاندارد حسابداری شماره 3 با عنوان ”درآمد عملیاتی“، بایستی صورت گیرد.

طبق مفاد ردیف (پ) بند 35 استاندارد حسابداری شماره 9 با عنوان ”حسابداری پیمان‌های بلندمدت“ تهاتر مانده حساب‌های دریافتنی پیمانکار از کارفرما با مانده حساب پیش‌دریافت پیمانکار از کارفرما، در صورت‌های مالی پیمانکار مجاز نمی‌باشد.

طبق استاندارد حسابداری شماره 29 با عنوان ”فعالیت‌های ساخت املاک“ و همچنین مفاد پاسخ به پرسش فنی شماره 61 مورخ 13/4/1384 کمیته فنی سازمان حسابرسی، در مواردی که بابت علی‌الحساب معاملات با خریداران و فروشندگان، چک یا سایر اسناد مدت‌دار دریافت یا صادر می‌گردد، اگرچه طبق روش مورد عمل در شرکت‌ها تا زمانی که مبلغ این‌گونه اسناد عملاً تأدیه نشده است، به‌عنوان پیش‌پرداخت یا پیش‌دریافت در دفاتر ثبت می‌گردد، اما برای مقاصد تهیه صورت‌های مالی، لازم است مبلغ این قبیل اسناد که تا تاریخ ترازنامه عملاً تأدیه نشده و درنتیجه تحت عناوین اسناد دریافتنی و پرداختنی در دفاتر باقی مانده است، از پیش‌دریافت یا پیش‌پرداخت متناظر آن به تفکیک هر قرارداد کسر (تهاتر) و در موارد بااهمیت، ارائه اطلاعات مربوط در یادداشت‌های توضیحی صورت‌های مالی، ضروری می‌باشد.

برای تهیه صورت‌های مالی تلفیقی واحد اصلی مشمول رعایت استاندارد حسابداری شماره 1، شرکت‌های فرعی مشمول تلفیق آن‌که سال مالی آن‌ها قبل از تاریخ 1/1/1398 شروع می‌گردد، می‌توانند در راستای استفاده از روش‌های حسابداری یکسان، استاندارد مذکور را زودتر از موعد بکار برند و در این حالت واحد اصلی و واحدهای فرعی باید بکارگیری زودتر از موعد استاندارد حسابداری را به‌صورت مناسب در یادداشت‌های توضیحی صورت‌های مالی تلفیقی و صورت‌های مالی شرکت‌های فرعی افشا نمایند. همچنین ضرورت دارد حسابرس نیز توضیحات کاربردی مندرج در بند (ت-1) استاندارد حسابرسی 706 را مدنظر قرار دهد.

صورت‌های مالی میان دوره‌ای، اساساً باید بر مبنای استاندارد حسابداری شماره 22 با عنوان ”گزارشگری مالی میان دوره‌ای“ (بر اساس آخرین بازنگری انجام شده مطابق استانداردهای حسابداری جدید تا مهر 1389)، تهیه گردد. با این وجود، طبق بند 4 استاندارد حسابداری شماره (1) با عنوان ”ارائه صورت‌های مالی“ (تجدیدنظر شده 1397)، بندهای 13 تا 34 استاندارد اخیر برای صورت‌های مالی میان دوره‌ای که سال مالی آن‌ها از 1/1/1398 و بعد از آن شروع می‌شود، کاربرد دارد.

منظور از واژه ”عموم“ کلیه ذینفعان و دارندگان منافع و علایق در واحد اقتصادی (سرمایه‌گذاران، خریداران، فروشندگان و…) می‌باشد. ضروری است صورت‌های مالی واحد اقتصادی (واحد اصلی نهایی یا میانی) به روش مناسبی، از جمله از طریق انتشار در تارنمای رسمی واحد اقتصادی و به مدت زمان حداقل تا گزارشگری دوره مالی بعد، در دسترس عموم قرار گیرد.

صورت‌های مالی نمونه پیوست استاندارد حسابداری شماره 28 با عنوان ”فعالیت‌های بیمه عمومی (لازم‌الاجرا از اول فروردین 1386 و بعد از آن)“، با در نظر گرفتن موارد مرتبط طبق استاندارد حسابداری شماره 1 با عنوان ”ارائه صورت‌های مالی (تجدیدنظر شده سال 1397)“، مبنای تهیه صورت‌های مالی شرکت‌های بیمه می‌باشد.

طبق مفاد بند 100 استاندارد حسابداری شماره 1 با عنوان ”ارائه صورت‌های مالی- لازم‌الاجرا برای کلیه صورت‌های مالی که دوره مالی آن‌ها از تاریخ 1/1/1398 و بعد از آن شروع می‌شود“، تعدیلات سنواتی به‌عنوان بخشی از اقلام صورت سود و زیان جامع، ارائه نشده است.

نفوذ قابل ملاحظه در شرایطی برقرار است که واحد تجاری سرمایه‌گذار عملاً و رأساً توانایی مشارکت در تصمیم‌گیری‌های مربوط به سیاست‌های مالی و عملیاتی واحد تجاری سرمایه‌پذیر را داشته باشد. با توجه به میزان سرمایه‌گذاری شرکت‌های ”ج“ و ”د“ در شرکت ”ب“، شرکت‌های ”ج“ و ”د“ رأساً قادر به انتخاب عضو هیأت مدیره نبوده و انتخاب‌های انجام شده، ناشی از اعمال حقوق مالکانه شرکت ”الف“ در شرکت‌های ”ب“، ”ج“ و ”د“ است. بنابر این شرایط لازم جهت اعمال نفوذ قابل ملاحظه توسط شرکت‌های ”ج“ و ”د“ در شرکت ”ب“ برقرار نمی‌باشد.