طبق استاندارد حسابداری شماره 16 با عنوان ”تسعیر ارز“، معاملات ارزی باید به نرخ تسعیر ارز در زمان انجام معامله در حسابها ثبت گردد. در شرایط تک نرخی نبودن نرخ ارز، برای تسعیر باید از نرخی استفاده شود که برای واحد تجاری قابل تحقق و دستیابی بوده و انتظار میرود مبنای تسویه مطالبات یا بدهیهای مربوط قرار گیرد. تفاوتهای ناشی از تسویه یا تسعیر اقلام پولی ارزی، حسب مورد به شرح زیر در حسابها منظور میشود:
الف) تفاوتهای تسعیر بدهیهای ارزی مربوط به داراییهای واجد شرایط، به بهای تمام شده آن دارایی منظور میشود.
ب ) در سایر موارد، بهعنوان درآمد یا هزینه دوره وقوع (حسب مورد) شناسایی و در صورت سود و زیان گزارش میشود.