________________

کرونا جهان را زیرورو كرده است. انتظار می رود شرایط سخت ناشی از این ویروس همه‌گیر، با دستورات دوری اجتماعی و ماندن در خانه با احساس ترس ، ناامنی ، عدم‌کنترل و عصبانیت همراه باشد. در مقاله‌ای كه در مجله‌ی بازرگانی دانشگاه هاروارد منتشر شده، این احساسات را معادل غم و اندوه توصیف كرده و این اندوه به شکل غیرخطی تبلور می‌یابد. ممكن است افراد در زمان‌های مختلف میان مجموعه‌ای از احساسات احاطه شوند، این مجموعه از احساسات می‌تواند برای بعضی از افراد شدید باشد و ممکن است باعث افزایش اضطراب همراه با احساس انزوا شود.

سؤال این است كه چه‌گونه می‌توانیم به تیم حسابرسی خود کمک کنیم تا احساس اضطراب و انزوای اجتماعی را کاهش دهند؟

با پذیرش شروع کنید. ساده به نظر می رسد اما لزوماً آسان نیست. پذیرش از وقتی شروع می شود که ما تصدیق کنیم چه چیزی در شرایط فعلی اتفاق می افتد، نه آن‌كه آرزو كنیم شرایط به گونه‌ای دیگر باشد یا اجازه بدهیم آن‌چه ممکن است رخ بدهد، نگرانی ایجاد كند. برای تمرین بگوییم، اکنون ما در حال تجربه‌ی‌ یک بیماری همه‌گیر هستیم. زندگی و کار ما تغییر کرده است. ما از وضعیت سلامتی، مالی ، تداوم كسب‌وكار، اقتصاد و موارد دیگر نگرانی داریم و ممکن است عصبانیت، ترس یا احساسات دیگر را تجربه کنیم. اما هنوز هم می‌توانیم به فعالیت خود ادامه دهیم. پذیرش صرفاً اذعان داشتن به وضعیت فعلی و احساسات فعلی شما برای وضعیت موجود است. احساساتی که از جانب خود شما یا دیگران به‌وجود می آیند را با آن‌ اشتباه نگیرید. فرقی نمی‌کند چه کسی ما را به کار در خانه وادار کند، این موضوع تقصیر کسی نیست و فقط یک بیماری همه‌گیر است. به جای این‌که از گذشته و محیط بیرونی تأسف بخوریم ، اکنون باید به زمان حال توجه کنیم. آیا می‌توان به برخی موارد بهتر رسیدگی کرد یا به‌موقع‌تر و شفاف‌تر ارتباط برقرار کرد؟ این پنج راهکار را دنبال کنید تا به شما در ماندن در زمان حال و کاهش اضطراب و احساس انزوای اجتماعی ناشی از این بیماری همه‌گیر کمک کند:

1-    تمرین آگاهی ذهنی. آگاهی ذهنی به عنوان تمرکز بر لحظه‌ی حاضر تعریف شده است و روش عالی برای مدیریت اضطراب و کاهش احساسات یا واکنش‌های منفی است که ممکن است تجربه کنید. برای آن‌كه آگاهی ذهنی داشته باشید و خود را به لحظه‌ی حال برگردانید دو راه وجود دارد (به جای این‌که دوباره به گذشته بپیوندید یا نگران آینده باشید) اول نفس بکشید و دوم بر افکار خود تمرکز کنید. تمرین تنفس ساده شامل عمل دم با شمارش تا عدد چهار ، نگه داشتن آن با شمارش تا عدد دو و سپس انجام عمل بازدم با شمارش تا عدد چهار. این کار را سه یا چهار بار پشت سر هم، پشت میز کار ، بیرون ، در ماشین خود یا قبل از این‌که بخوابید انجام دهید. وقتی غرق در افكار خود هستید یا ذهن شما در حال مقایسه است، این تمرین تنفس را انجام دهید و بدون قضاوت به افکار خود متمركز شوید. افكارتان را مانند ابرها حركت دهید بدون آن‌كه آن‌ها را ارزیابی كنید ، به آن‌ها واكنش نشان دهید یا تلاش كنید اقدامی در قبال آن‌ها انجام دهید. انجام هر دو اقدام نفس کشیدن و توجه به افکار، می‌تواند احساس اضطراب را کاهش دهد و شما را به لحظه‌ی حال بازگرداند و به احتمال زیاد احساس آرامش بیش‌تری خواهید کرد و نظم و انرژی بیش‌تری برای انجام کارهای بعدی دارید.

2- حفظ طرز تفكر مثبت. با طرز فکر مثبت می‌توان مدت زمان دشواری را در مسیری طولانی طی کرد. حتی با وجود ترس و عدم اطمینان پیرامون خود، با تمرکز روی کارهایی که انجام می‌دهید و بابت آن احساس رضایت دارید، شروع کنید. ذهن خود را با تصاویر و افکار مثبت، تغذیه کنید. منابع خبری خود را انتخاب كنید و در طول روز به فواصل منظم به آن‌ها سر بزنید. افکار و اظهارات خود را به نتایج امیدوارکننده تغییر دهید، مانند عبارات، ما منحنی را مسطح می‌کنیم، امکانات پزشکی ما کافی خواهد بود و ما این کار را با هم پشت سر خواهیم گذاشت. می‌توانید این کار را در تصمیمات تجاری که با آن روبرو هستید نیز اعمال کنید به عنوان مثال، ما سعی خواهیم کرد کارکنان را کاهش ندهیم، پاداش‌های خود را حفظ کنیم و در عوض برداشت‌های شرکا را کاهش دهیم، یا این‌كه ما می‌توانیم مدل ارائه‌ی خدمات خود را به صورت مجازی تغییر دهیم تا بتوانیم تعهدات خود را تکمیل کنیم.

3- پرورش ارتباط ذهنی. دستورات مبنی بر دوری و فاصله‌ی اجتماعی در دوران شیوع ویروس همه گیر كووید 19 احساس انزوای اجتماعی و تنهایی را افزایش داده است. تقویت ارتباط در طول همه‌گیری ویروس بسیار مهم است. ارتباط انسانی ضروری است، بنابراین در حالی که فاصله‌ی فیزیكی را حفظ می‌کنیم باید راه‌های حفظ ارتباط با دیگران راکشف کنیم. برای کمک به کاهش احساس انزوای اجتماعی:

- درطول مدت زمان فاصله گذاری اجتماعی، افراد برون‌گرا آسیب پذیرتر هستند، آن‌ها به ارتباط ، معاشرت و حل مسئله با صدای بلند نیاز دارند. از سوی دیگر افراد درون‌گرا مسائل را در خود نگه می‌دارند و این موضوع می‌تواند به سلامتی آن‌ها لطمه بزند زیرا گفت‌وگوی درونی آ‌ن‌ها بیش‌تر و بیش‌تر می شود و این امر باعث افزایش نگرانی، ناامیدی و ترس بیش‌تر می‌شود. راه‌هایی را پیدا کنید که هم به برون‌گراها و هم درون‌گراها در بیان افكار و احساسات‌شان کمک کنید تا بتوانند با دیگران در ارتباط باشند.

شرکا و مدیران خود را روزانه از طریق تلفن یا کنفرانس ویدیویی با كاركنان ارتباط دهید. مكالمه‌های کوچک در این مدت مهم است. نمونه‌هایی از سؤالاتی که باید پرسیده شود عبارت است از، امروز چه‌کار می‌کنید؟ به چه حمایتی نیاز دارید؟ برای سرگرمی و برقراری ارتباط با خانواده و دوستان چه کاری انجام می دهید؟ مراقب باشید بدون این‌که از وضعیت سلامتی هر فرد مطلع شوید و بفهمید آن روز را چگونه گذرانده است، تحویل کالا ، درخواست مشتری یا ... را انجام ندهید.

4- برقراری ارتباط. یكی از بهترین سلاح‌ها برای ارتقای پذیرش و كاهش اضطراب، آگاهی‌رسانی پیرامون اطلاعات، تصمیم‌گیری‌ها و حتی مقابله با ترس و نگرانی در هنگام بروز آن‌هاست.

- حقایق را به اشتراک بگذارید. اطلاعات به‌سرعت منتقل می‌شود، نگهداری و مرتب‌سازی اطلاعات بر اساس اهمیت و اعتبار آن‌ها کار دشواری است. به اشتراک گذاشتن آن‌چه اکنون می‌دانید و تأیید تصمیاتی كه اتخاذ می‌كنید، به شما و تیم شما کمک می‌کند تا اقدام کنند. هرچه اطلاعات بیش‌تر در دسترس باشد، اطلاع‌رسانی آن و تغییر برنامه‌ها الزامی‌تر خواهد بود. انجام حتی یك گام كوچك می تواند به شما در کنترل احساسات کمک کند تا بتوانید آن‌چه را لازم است برای پاسخ به شرایط به كار ببندید.

- منتظر نمانید تا تمام اطلاعات را به‌دست آورید یا تمام پاسخ‌ها را پیدا كنید. همه چیز خیلی سریع ‌تغییر می‌كند روزبه‌روز و در بعضی موارد ساعت به ساعت. در این مواقع مراقب باشید. عصر كنونی عصر اطلاعات است. از اعتبار منابع اطمینان كسب كنید تا از سوء برداشت‌ها جلوگیری كنید، تا هم شما و هم تیم‌تان قادر به انجام اقدامات لازم باشید.

- نحوه‌ی ارتباط خود را تنوع بخشی کنید. علاوه بر تفاوت بین برون‌گراها و درون‌گراها ، افراد نیز اطلاعات مختلفی را جمع آوری می‌کنند. حتماً ارتباطات خود را به روش‌های مختلف ، مانند جلسات، ایمیل، اسکایپ ، فیلم ، بحث‌های گروهی کوچک و مکالمات یک‌به‌یک ارائه دهید. مراقب باشید فقط بر اساس اولویت خودتان ارتباط برقرار نکنید، یا كاری كنید كه برخی از اعضای تیم احساس کنند، هرگز دیده نشده‌اند یا در دایره‌ی توجهات نبوده‌اند. مهم‌تر از همه چیز این است كه به‌طور مكرر و از روش‌های مختلف ارتباط برقرار كنید.

5- تمرین همدردی. در شرایط كنونی انعطاف‌پذیری و رها کردن هنجارها و انتظارات قدیمی، مانند یادگیری نحوه‌ی به حداكثر رساندن بهره وری در محیط خانه در كنارکودکان و صداهای پیرامون، مهم است. ابتدا با خود سپس با دیگران همدردی كنید. برای این كار:

- تصدیق كنیم كه همه‌ی ما در این موقعیت بی‌سابقه تمام تلاش خود را می‌كنیم.

- در زمینه‌ی انتظارات انعطاف‌پذیر باشید و بر سر انتظارات با كاركنان تیم خود مذاكره كنید (به‌منظور شفافیت و توافق بیش‌تر، این انتظارات را به صورت کتبی) جمع آوری و ثبت کنید.

- تاثیر تصمیمات خود بر دیگران را در نظر بگیرید.

- برقراری ارتباط با همدلی و مهربانی

- قدردانی از دیگران، گاهی این قدردانی می‌تواند برای حضور در تیم، طرز تفكر مثبت و مشارکت در كار گروهی باشد.

انتظار می رود در شرایط همه‌گیری ویروس كرونا احساس اضطراب، انزوا ، ناامیدی و بسیاری از احساسات دیگر وجود داشته باشد. اما ما می‌توانیم با تمرین و اشتراک‌گذاری آ‌ن‌ها را کاهش دهیم.

________________ 

www.accountingtoday.com