غلامرضا شجری*در نظام بانکی، معمولا نقطه پایان یک تصمیم مالی، لحظه پرداخت تسهیلات تلقی میشود، درحالیکه در اقتصاد واقعی، این نقطه در حقیقت آغاز یک مسیر ناشناخته است. مسیری که در آن پول ممکن است دقیقا همان جایی نرود که برای آن تصویب شده است.
امروز یکی از چالشهای جدی نظام بانکی کشور، نه فقط حجم تسهیلات، بلکه «ناشناخته بودن مسیر مصرف آنها» است. وقتی منابع مالی از بانک خارج میشوند، در بسیاری از موارد امکان ردیابی دقیق و مستقل از محل مصرف نهایی وجود ندارد. نتیجه این گسست، شکلگیری معوقات، انجماد داراییها و تمرکز بدهی در گروههای محدود اقتصادی است.
برای مطالعه یادداشت اینجا کلیک کنید.