در سالهای اخیر و در پی انقلاب فناوری اطلاعات شاهد تغییرات شگرف و شگفتانگیزی در عرصهی اقتصاد و اجتماع بودهایم و تکوین داراییهای نوبنیادی تحت عنوان داراییهای دیجیتال در مجموع داراییهای بنگاههای اقتصادی و افراد پیآمد همین تحول است.
داراییهای دیجیتال هر چیزی است که فقط به صورت دیجیتالی وجود داشته باشد و دارای حق استفادهی مشخص یا مجوز مجزا برای استفاده باشد. نسل نخست داراییهای دیجیتال شامل مواردی مانند اسناد دیجیتال، محتواهای صوتی، تصاویر متحرک و سایر دادههای دیجیتال مرتبط که در حال حاضر در گردش هستند یا در وسایل دیجیتال ذخیره میشوند، مانند رایانههای شخصی، لپتاپ، پخشکنندههای رسانهای قابلحمل، تبلتها، دستگاههای ذخیرهسازی داده، و دستگاههای مخابراتی و هر دستگاهی است که در حال حاضر وجود دارد یا در آینده به وجود آید و با پیشرفت فناوری قادر به حمل داراییهای دیجیتال هستند. این امر بدون توجه به مالکیت دستگاه فیزیکی که دارایی دیجیتال در آن قرار دارد صادق است. نسل جدید داراییهای دیجیتال نیز بهویژه ارزهای مجازی هستند که در سالهای اخیر در دنیا وسعت گستردهای یافته است.
داراییهای دیجیتال جدید و سرعت تغییر آنها به این معنی است که ما باید به طور فعال در توسعه روشها و ابزارهای جدید شرکت کنیم. ما، به عنوان حسابرسان، باید تخصص خود را به کار بگیریم و با همهی ذینفعان همکاری کنیم تا رویکردی جامع برای ارزیابی، حسابداری و حسابرسی دارایی های دیجیتال ایجاد کنیم. از همین رو، موضوع محوری شمارهی جدید فصلنامهی حسابداری را به تأمل در ابعاد «حسابداری و حسابرسی داراییهای دیجیتال» اختصاص دادهایم.
برای مطالعهی دیدگاههای الهام حمیدی، بهروز خدارحمی و محمد سیرانی و نیز یادداشت فرهاد پناهی در همین زمینه و مقالهی بهروز خدارحمی با موضوع ارزشگذاری رمزارزها یا داراییهای رمزنگاریشده به فایلهای پیوست مراجعه فرمایید